Een opvallende Eindhovense zanger deze Herman van Loenhout. Geboren op de 10e april 1946 om 'n uur of half negen in de morgen.
Twaalf jaar oud werd hij Kampioen van de Kempen op een talentenjacht in het Brabantse Bladel. Maar toen werd het rock 'n roll en zwierf hij van het ene naar het andere bandje. Zijn eerste single kwam uit op 17 dec 1965, maar werd geen hit. Later werd de B-kant van een ander plaatje wel een grote hit; Ben Ik Te Min. En zo volgden meer rebelse nummers.
Foto van de website www.armand.nl
Deze foto is geplaatst op: 30 juni 2005
Uw reacties
Ik vindt het toch knap, dat Armand op zijn leeftijd nog steeds zoveel optredens heeft! Er zijn er maar weinig die hem dit nadoen. Ik zag hem een paar weken geleden bij ons in het dorp lopen, waar hij een optreden had en in feite is hij niet veranderd. Hij is ouder geworden, natuurlijk, maar hij is wat betreft kleding ed nog steeds dezelfde. Dat vindt ik toch een persoonlijkheid! Ik denk dat hij het gebroken geweertje nog steeds op zijn revèrs draagt
Ach ja Herman onze lokale protestzanger. Hij voelde zich al voor 1965 een groot artiest in Poort van Kleef. En gooide gekregen pilsjes meteen in de spoelbak. Dat was zeer min.
De Poort Van Klee, The White Horse, De Neuf ... oh my ... wat jammer dat deze plekken in Eindhoven verdwenen zijn. Dat waren nog eens tijden. Niet het saai, commerciele gedoetje van vandaag de dag, met die shit-koffieshops. Hehehehe ... nee man ... de jaren zeventig en begin tachtig ... die waren cool, daarna werd het bagger alom, en verliet ik de stad. Nooit spijt van gehad !!!
Zo heeft elke leeftijd zijn eigen herinneringen. Voor mij was dat de Comedian Harmonists. Uit Duitsland van voor de oorlog, gevlucht en later wereld beroemd geworden. Ook bij Poort van kleef maar dan op een Klein plaatje.
Armand "is still going strong"! Hij heeft onlangs (gelezen in het ED), geloof het of niet, nieuwe LP's, volgens mij in eigen beheer, uitgebracht. En uiteraard weer protestsongs!
Kei leuk !! Hij heeft vroeger ook bij muziekvereniging Amicitia gezeten onder leiding van Jan van Gulick, die toen op de Botenlaan woonde. Wij repeteerden altijd in de St. Theresiastaat in Strijp.
Na mijn tijd bij de marine en een meningsverschil bij ´´Dela´´ heb ik enige tijd bij Philips op de telexafdeling gewerkt waar ik, toen ik terug ging naar ´´Dela´´ , opgevolgd ben door Herman van Loenhout als telexist. Herman maakte via de telex een afspraakje met een Belgische telexiste uit Suresnes en vroeg mij naar de Franse vertaling van zijn naam. Armand dus. Die naam is hem blijkbaar goed bevallen. Trouwens een netter ventje keurig in het pak zag je destijds niet. Hij is enigszins veranderd heb ik begrepen.
Uw reacties