Dit is de plaats in de Dommelvallei, waar de Dommel en de Tongelreep samenkomen. Wie heeft er nog leuke herinneringen aan deze plek?
Deze foto is geplaatst op: 04 april 2007
Uw reacties
In dit gebied, de Wisse, sneden we onze verkennersstokken. Dat moet in '49 geweest zijn want ik was 11. Spannend was ook in dunne essentakken (?) klimmen tot ze begonnen door te buigen.
Net voor de splitsing was rond de jaren '50 links a/d overkant een kanoverhuurbedrijf, Ganzewinkel geloof ik! In die tijd had de Tongelreep schoner water dan de Dommel. Stonk ook een beetje naar waswater, waarschijnlijk door de wasserij of zoiets die, meen ik, bij de Gennepermolen zat. Voor mij is toen door dat gekano de basis gelegd om later naar de Grote Vaart te gaan. (Speciaal voor de landrotten; Grote Vaart=varen over de wereldzeeën).
's Winters als het had gevroren gingen we op de slootjes, tussen de Tongelreep en de Dommel, die pas waren dichtgevroren scholleke trietsen en dan zakte er altijd wel iemand door het ijs. Op de Dommel mocht je met een speciale vergunning vissen vanaf de Genneper Molen tot de sluis aan het stadshuis. Er werden er dacht ik maar 50 stuks per jaar uitgegeven. Ik heb er jaren een gehad. Een of andere Eindhovense familie had het visrecht op de Dommel en gaf die vergunning uit.
Ik heb er heel veel. Denk maar aan de kano's die verhuurd werden door mijn vader. En {Speciaal voor de landrotten; Grote Vaart=varen over de wereldzeeën), met die wetenschap, daar kan ik iets mee. Dat is tenminste een verhelderende uitspraak! Ik wist dat echter al, want mijn zoon is hoofdwerktuigkundige op een groot zeeschip. Je ziet wel, de roots zijn duidelijk aanwezig bij de van Gansewinkels.
Jeugdherinneringen genoeg, dit was in mijn tijd het mooiste speelterrein wat maar te wensen was, links had mijn vader Janus van Gansewinkel zijn kanoverhuurderij en had ik dus altijd toegang tot een kano. Op de Tongelreep mocht ik niet varen, dat was onbekend gebied, heel geheimzinnig met wilgen die tot in het water hingen, natuurlijk ging ik toch wel af en toe waar ik niet mocht net om de spanning er in te houden.
Wij noemden het De Punt en waren toen al 'hangjongeren'. Zo'n 40 jaar geleden een plaats met meer begroeiing. Namen van toen: Vincent Reijers, Rene Daniels, de broers Erich. 's Winters overstroomde die punt soms helemaal. Staken de bankjes, de struiken en bomen boven het water uit.
Ja Matty, 's winters stroomde de gehele Dommelvallei dikwijls onder en kon je er alleen nog met de fiets doorkomen. Was lekker spannend, want wat was pad en wat was Dommel of Tongelreep. Vincent uit de Akkerstraat, broer van Jos en Bart en Rene van de Hoogstraat. Waar is de tijd. Toen ik een goeie stek aan het zoeken was voor een foto, was er een heer wel heel geinteresseerd in mij. Ja, daar hadden we toen niet zo'n last van.